In verband met nieuw Mestactieplan

ABS schrijft brief aan Vlaams minister van Leefmilieu Joke Schauvliege

Maandag 6 september 2010

 

Met het nieuwe Mestactieplan valt niet te leven! Dat is de teneur van een open brief die het Algemeen Boerensyndicaat vandaag stuurde naar Vlaamse minister van Leefmilieu Joke Schauvliege. Volgens de organisatie hebben de boeren al bijzondere inspanningen geleverd gedurende de laatste 10 jaar en hebben ze als geen andere sector reeds zeer belangrijke resultaten geboekt. Er zijn ongetwijfeld nog verdere verbeteringen mogen, maar de manier waarop men nu een en ander wil doordrukken, vindt het ABS onaanvaardbaar.

Sinds maanden zitten specialisten van het Kabinet van minister van Leefmilieu Schauvliege samen met de Mestbank, wetenschapslui en de landbouworganisaties om een nieuw MestActiePlan op te maken voor de komende 4 jaar en wat een vervolg moet zijn van de 3 vorige plannen. Ondanks dat de landbouwsector als geen andere enorme vorderingen heeft gemaakt, wordt de vijs verder aangespannen en komt men op een punt dat wij met de nieuwe regelgeving niet meer in staat zullen zijn om een optimale opbrengst te verzekeren, zo stelt het ABS. Daarbij komt dat de land- en tuinbouwers alternatieve en duurdere bemestingsvormen zullen moeten gebruiken en dat dit alles vergezegeld zal gaan met nog meer administratie, waar ze nu al niet door geraken.

Enerzijds verplicht men de landbouwers te werken zoals een boekhouder met cijfertjes en als een apotheker met grammetjes en anderzijds moeten ze leven met de grillen van de natuur, waar nu eens de droogte zorgt dat nauwelijks nutriënten worden opgenomen, dan weer te nat met mogelijke uitspoeling. Om nog maar te zwijgen van de grote heterogeniteit van gronden, gewassen, bedrijfsstructuur, analyseresultaten met sterke afwijkingen enz..

Volgens het ABS is het genoeg geweest! Landbouwers zijn geen citroenen, die men uitperst tot de laatste druppel. Het wordt tijd dat men kijkt naar de milieurelevantie van maatregelen en regels. Het wordt ook tijd dat men praktijkgericht sensibiliseert, eerder dan een repressieve politiestaat op te richten. "Geef ook de tijd aan de landbouwers om de evolutie en de nieuwe aanpak aan te leren en zich geleidelijk aan te passen op zijn bedrijf", aldus het ABS. 
De organisatie wil een stuk meegaan in het nieuwe MAP maar men moet redelijk blijven en kijken naar de economische haalbaarheid en niet louter op de theorie. Steeds meer boeren zien de betutteling niet meer zitten en mede door de moeilijke economische conjunctuur geven steeds meer boeren er de brui aan.

Het ABS eist daarom eenvoudige, begrijpbare regels die een relevant effect hebben op de gevraagde milieudoelstelling: een betere waterkwaliteit in Vlaanderen. 

Fundamenteel schuift de organisatie volgende opmerkingen naar voor:

- de voorgestelde fosfaatnorm is te laag: we willen terug naar het initiële akkoord met 100 – 85 – 75 kg fosfaat per ha.
- geen GPS-toestanden voor mesttransport die de aanbieder of de afnemer zelf aanvoert of afhaalt en voor eigen mest op eigen grond.
- geen gemeentelijke transportbeperkingen
- kunstmest wordt door de landbouwers aangegeven en is controleerbaar via facturen: dit moet volstaan! Scherpere maatregelen moeten van Europa zelf komen!
- geen Hollandse transportanalysetechnieken! Automatische staalnamesystemen kosten 1 euro per ton en helpen de akkerbouwer niets vooruit, vermits hij slechts 3 weken later de uitslag krijgt. Meer mestanalyses kunnen alleen als het ook informatief bijdraagt voor de afnemer of eventueel voor de aanbieder.
- ontrole varkens- en pluimveeaantal enkel door correct bewezen controlesystemen
- wij aanvaarden geen bijkomende administratie! Keep it simple! Enkel afwijkende systemen kunnen meer administratie vergen
- nieuwe maatregelen gaan opnieuw nieuwe kosten genereren die steeds bij de boer terechtkomen. Verdere bemestingsbeperkingen zullen vanaf nu een impact hebben op het opbrengstvermogen van onze gewassen.
 

Concreet vraagt het ABS daarom om niet verder te gaan dan wat de Europese commissie vraagt en om een realistisch actieplan, dat door de boeren economisch en administratief kan gedragen worden,  sterk te verdedigen bij de Commissie.